بنیاد فرهنگی و پژوهشی قفقاز
بنیاد مطالعات و پژوهش‌های قفقاز با هدف تقویت شناخت علمی، فرهنگی، دینی و اجتماعی از منطقه قفقاز تأسیس شد؛ منطقه‌ای که با داشتن تمدنی کهن، بافت فرهنگی غنی، تنوع قومی و مذهبی و جایگاه ژئوپلیتیکی ویژه، همواره در کانون تحولات تاریخی و معاصر قرار داشته است.
ایده تشکیل این بنیاد از دهه گذشته و در میان جمعی از پژوهشگران و علاقه‌مندان به حوزه قفقاز شکل گرفت؛ نخبگانی از کشورهای مختلف منطقه و جهان که بر این باور بودند که توسعه دانش و تحلیل دقیق مسائل قفقاز، تنها از مسیر پژوهش مستقل، همکاری علمی بین‌المللی و ارتباط پویا با واقعیت‌های میدانی امکان‌پذیر است.
این بنیاد به عنوان یک نهاد غیردولتی، مستقل و آزاد فعالیت می‌کند و با دعوت از پژوهشگران، دانشگاهیان، متخصصان فرهنگ و تاریخ، فعالان اجتماعی و کارشناسان حوزه‌های دینی و تمدنی از کشورهای مختلف، تبدیل به شبکه‌ای علمی و فرهنگی فراملی شده است.
ساختار بنیاد بر پایه مشارکت جمعی و هم‌افزایی علمی شکل گرفته است؛ به طوری که مدیریت و هدایت علمی بنیاد توسط شورای پژوهشگران منطقه‌ای و بین‌المللی صورت می‌گیرد. این شورا از اندیشمندان برجسته با گرایش‌های مختلف علمی و فرهنگی تشکیل شده و تلاش دارد استقلال فکری، آزادی علمی و نگاه بی‌طرفانه و حقیقت‌جویانه را در فعالیت‌های بنیاد حفظ کند.
مأموریت بنیاد توسعه و تعمیق دانش درباره قفقاز، حمایت از پروژه‌های تحقیقاتی و مطالعاتی، تولید محتوا و اسناد علمی معتبر، گسترش گفت‌وگوی فرهنگی و معنوی، و ارائه تحلیل‌های دقیق برای کمک به شناخت بهتر مسائل این منطقه است. موضوعاتی همچون تاریخ، هویت، دین، روابط اجتماعی، گفتمان‌های فکری، تحولات سیاسی و فرهنگی و آینده‌پژوهی در قفقاز از حوزه‌های اصلی فعالیت بنیاد به شمار می‌رود.
بنیاد مطالعات و پژوهش‌های قفقاز باور دارد که شناخت عمیق و علمی از گذشته و حال این منطقه، نقش مهمی در ساختن آینده‌ای روشن‌تر برای ملت‌های قفقاز و ارتقای همزیستی، همکاری و توسعه پایدار در منطقه ایفا خواهد کرد.
معرفی ابعاد شخصیتی و زندگینامه آیت الله آقامعلی لنکرانی
قسمت اول
در این قسمت به وضعیت مسلمانان و شیعیان قفقاز پس از اشغال توسط روسیه تزاری، انواع واکنش‌های آن‌ها (مقاومت، هجرت یا همکاری) و کمبود پژوهش‌های تاریخی در زمینه نحوه مواجهه روس‌ها با شیعیان پرداخته شده است.
این کتاب با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش و تأثیر آیین‌های عزاداری امام حسین (ع) در حفظ و تقویت هویت فرهنگی و مذهبی شیعیان جنوب قفقاز طی دوره حکومت روسیه تزاری می‌پردازد. اثر حاضر می‌کوشد با عبور از چالش‌های داده‌کاوی و سوگیری‌های تاریخی، پیوندهای عمیق این منطقه را با جهان شیعه و ایران فرهنگی تبیین کند.
میرزا احمد شیروانی از ادیبان و عالمانِ نامیِ خاندانِ انصاریِ همدانیِ شیروانی است؛ نواده‌ی وزیرِ نادر شاه، که از یمن تا هندوستان راه پیمود و در مدرسه‌ی فورت ویلیامِ کلکته به تعلیمِ زبانِ عربی پرداخت و آثاری چند از خود بر جای نهاد.
آخوند ملا احمد سالیانی از عالمانِ بزرگِ دیارِ سالیان است؛ فقیهی که پس از سال‌ها تحصیل در نجف، به زادگاهِ خویش بازگشت و سال‌ها قاضیِ شرعِ آن سامان بود.
آخوند میر احمد سالیانی از بزرگان و فضلای سلسله‌ی ساداتِ عظیم‌الشأنِ سالیان است؛ خاندانی که در شهرِ سالیانِ قفقاز حضوری چند صد ساله دارند و عالمانِ دینیِ بسیاری از آنان برخاسته‌اند.
احمد شیروانی از کاتبان و نسخه‌نویسانِ سده‌ی سیزدهمِ هجری است؛ از آنان که به همتِ قلمِ خویش، آثارِ ادب و حکمت را برای آیندگان استنساخ کردند.
احمد عجمی شروانی از کاتبان و نسخه‌نویسانِ آذربایجان است؛ از آنان که میراثِ علمیِ بزرگان را به قلمِ خویش نگاه داشتند.
میرزا احمد شیروانی از ادیبان و عالمانِ نامیِ خاندانِ انصاریِ همدانیِ شیروانی است؛ نواده‌ی وزیرِ نادر شاه، که از یمن تا هندوستان راه پیمود و در مدرسه‌ی فورت ویلیامِ کلکته به تعلیمِ زبانِ عربی پرداخت و آثاری چند از خود بر جای نهاد.
آخوند ملا احمد سالیانی از عالمانِ بزرگِ دیارِ سالیان است؛ فقیهی که پس از سال‌ها تحصیل در نجف، به زادگاهِ خویش بازگشت و سال‌ها قاضیِ شرعِ آن سامان بود.
آخوند میر احمد سالیانی از بزرگان و فضلای سلسله‌ی ساداتِ عظیم‌الشأنِ سالیان است؛ خاندانی که در شهرِ سالیانِ قفقاز حضوری چند صد ساله دارند و عالمانِ دینیِ بسیاری از آنان برخاسته‌اند.
احمد شیروانی از کاتبان و نسخه‌نویسانِ سده‌ی سیزدهمِ هجری است؛ از آنان که به همتِ قلمِ خویش، آثارِ ادب و حکمت را برای آیندگان استنساخ کردند.
احمد عجمی شروانی از کاتبان و نسخه‌نویسانِ آذربایجان است؛ از آنان که میراثِ علمیِ بزرگان را به قلمِ خویش نگاه داشتند.
میرزا احمد شیروانی از ادیبان و عالمانِ نامیِ خاندانِ انصاریِ همدانیِ شیروانی است؛ نواده‌ی وزیرِ نادر شاه، که از یمن تا هندوستان راه پیمود و در مدرسه‌ی فورت ویلیامِ کلکته به تعلیمِ زبانِ عربی پرداخت و آثاری چند از خود بر جای نهاد.
